Je ziet ze vaak voorbij komen op Facebook, van die teentjes als ‘Welke muppet ben jij?’ en ‘Wat is jouw innerlijke dier?’. Kermit. En een keizer pinguin. Jaja. Omdat ik graag bij ‘t water en sociaal ben. Echt.

Misschien dat sommige mensen dit soort halfbakken psychoanalytisch gezemel om te lachen vinden, maar ik vind het dus irritant. Vooral omdat iedereen dat dan weer moet delen.

Hier de 10 domste testen die ik ooit heb gezien:

1. Wat voor soort fruit ben jij?
2. Welke planeet ben jij?
3. Wat voor soort kaas ben jij?
4. Wat voor piemel heb jij? (vooruit, die mag je dan weer wel delen ; )
5. Welke super schurk ben jij?
6. Wat voor soort stoel ben jij?
7. Wat voor soort kantoorartikel ben jij?
8. Wat voor soort God ben jij?
9. Wat voor soort geweer ben jij?
10. Wat voor soort ziel ben jij? (die is heel diep)

Toen ik net naar de kapper was geweest, zei een vriend tegen me dat ik gelukkig niet zo’n overgangskapsel heb. Een overgangskapsel, zo legde hij uit, is niet een kapsel waar je ‘even doorheen moet’ als je van kort naar lang haar wil, maar wel een kapsel dat typisch is voor vrouwen in de overgang. Lekker fris, kort koppie, koperspoeling erdoor, omdat ik zo’n gekke meid ben. Brrrr. Ik wist meteen wat ie bedoelde. Van die vrouwen die nog steeds in de kroeg te vinden zijn, een net iets te strak Desigual jurkje om hun te vadsige lijf hebben, en dan lekker gaan dansen met de armen los. Lekker portje erbij en maar zitten giechelen. Bah. Zoek op Google naar vrouwen en overgang en je krijgt dit. Gekke meiden.. Goed, die kapsels dus: gewoon niet doen. Is namelijk superstom.

Captcha’s. Je weet wel: “completely automated public Turing-test to tell computers and humans apart”. Als je een mens bent en geen robot, zou je ze dus moeten kunnen lezen. Nou, ik ben toevallig een mens, maar ik heb er vaak nogal moeite mee. Ok, de ene captcha is de andere captcha niet, maar ik vind het HEEL irritant als het mislukt. Alsof je juf met een rode pen door je met pijn en moeite overgeschreven schoonschrift gaat.

Kijk nou, wat stáát hier in godsnaam?!

Deze vind ik dan wel weer leuk:

Tjonge jonge, vandaag had ik er weer één: zo’n handenschudder zonder ruggengraat. Gadverdamme wat krijg ik daar een jeuk van, van slappe handjes. Alsof ik je de rest van het gesprek dan nog serieus kan nemen..

Er kan echt heel wat fout gaan tijdens de eerste momenten van een introductie. Namelijk:

1. Een slap handje

Omdat je totaal geen karakter overhoudt als je die levensloze sliertjes in mijn hand legt. The Oatmeal heeft een briljante analyse gemaakt van alle soorten handen schudden. Het slappe handje noemen zij ‘The Limp’ of ‘Dead Fish’. 

2. Niet luisteren

Soms zijn mensen zó onzeker of zó vol van zichzelf dat ze totaal niet luisteren naar wat je zegt. Je kan net zo goed zeggen: “Hoi, ik ben Ragna en ik ben een Duitse pornoactice.”, zonder dat dit dat ook maar één opgetrokken wenkbrauw tot gevolg heeft.  

3. Over je heen kijken

Ook irritant: als je niet wordt aangekeken. Eigenlijk zeggen ze dan dit: “Ik wil helemaal niet met jou praten maar helaas ken ik niemand anders hier, maar ik verwacht wel bekenden en daarom kijk ik net-doe-alsof-interessant over je heen of ik een beter alternatief zie.”)

4. Je naam verkeerd zeggen

Blijkbaar hebben mensen geleerd om de naam die je net gehoord hebt te herhalen. Goed bedoeld natuurlijk, maar als luister dan wel! (Zie punt 2.) Mijn meest gehoorde #failnamen zijn: ’Hoi Dagmar/Agnes/Rachel/Rama/Agnarg (?)’

En ok, om niet als de allergrootste zeikert over te komen: 1 ding dat ik wél leuk vind bij een kennismaking:

1. Anderen introduceren met persoonlijke details

Als je mensen aan elkaar voorstelt kan je dat zo doen:

Ragna: Frank, dit is Bas.
Frank: Hoi Bas
Bas: Hoi Frenk  (Zie punt 2) 

Maar wat veel leuker is:

Ragna: Frank, dit is Bas. Bas, dit is Frank. Frank, Bas houdt van diepzeeduiken en is fan van Frans Duits. Bas, Frank is dermatoloog en is dol op Chileense legpuzzels.

Kijk, dan kunnen ze het bijvoorbeeld gezellig hebben over de huidaandoeningen van Frans Duits.