Vroeger was het een heuse trend om op verjaardagfeestjes uren achter elkaar met je neus in van die 3D-boeken te staren. Misschien was het dé manier om niet met de pukkelige jongens uit je klas te hoeven praten, maar voor mij was het één grote frustratie. Ik zag namelijk he-le-maal NIETS in die kutplaatjes. Langzaam van voren naar achter bewegen met het boek, als het ware dóóóór het boek heenkijken, ontspannen staren, beetje loensen: geen succes. Waardoor ik aan het eind van de avond opgefokt, scheel en zonder verkering het feestje verliet.
Maar nu is er iets gebeurd! IK ZIE HET! Misschien moesten m’n ogen nog volgroeien ofzo, maar ik ben hier echt héél erg goed in! Ik heb m’n eerste boek met stereogrammen (want zo heten ze) inmiddels weggegeven, tijd voor een nieuw boek. Oh, en het werkt ook op een computerscherm. Staren maar! Wat zie je?
Rob Dobi heeft een mooie segmentatie gemaakt waar je eigenlijk iedere subcultuur tegenkomt. Per type noemt hij bijpassende merken, muziek en websites. Ook heeft hij er briljante illustraties bij gemaakt. Ik herken mezelf ‘t meest in de Apple Store Indie :S. Welk type ben jij? Check de link als je jezelf nog niet terug kunt vinden.
Trend in Parijs: graffiti op cellofaan. Makkelijk, goedkoop, snel op te ruimen en mooi. Leuk ook voor guerrilla acties, festivals, feestjes en meer. CelloGraff heeft al veel vette dingen gemaakt. Een paar dingen van hun site:
Laatst kreeg ik een kaartje uit Thailand. Toen bedacht ik me dat het zo leuk is om post van ver te krijgen. Is tóch speciaal. Je kan ook een mailtje sturen.
Nu kwam ik net achter het bestaan van Postcrossing. Paulo Magalhães, de bedenker van dit online concept, zegt zelf een werkelijke passie te hebben voor kaarten. Hierom bedacht hij in 2005 een project waarbij mensen ansichtkaarten vanuit alle hoeken van de wereld kunnen ontvangen, gratis. Op de postzegel na dan. Het leukste is: als je een kaart stuurt, zul je er in ieder geval 1 terug ontvangen, van een willekeurige Postcrosser ergens in de wereld. In totaal zijn er al ruim 4,5 miljoen kaarten ontvangen! Onder andere via Twitter kan je laten weten dat je de kaart hebt ontvangen en waar ‘t kaartje vandaan komt. Ik vind dit leuk!
Donderdag 3 juni vond in Pakhuis de Zwijger de tweede dag van het congres Trends in Kids- en Jongerenmarketing plaats. Die dag stonden de jongeren centraal. Kunnen we “een beetje begrijpen waar die jongeren mee bezig zijn”? Naomi van Stelten van Molblog schreef een verslag met de 11 belangrijkste inzichten.
Ik noem er vast 3:
Weinig jongeren zijn superactief op internet. Weinig jongeren bloggen zelf, zetten een filmpje online of twitteren.
Jongeren zijn continu afgeleid, dus houd het kort en visueel.
Duurzaamheid: klein en dichtbij, relevant en authentiek
Toen ik vanochtend met m’n duffe hoofd in de lift stapte, viel het me op dat deze zo goed als leeg was. Op de trap was het daarentegen vet druk. Stelletje sportievelingen. Ik bespeur dus een nieuwe trend. En ja hoor, na een beetje zoeken op internet blijkt traplopen griezelig populair. En ik zal ‘t je nog sterker vertellen: er worden gewoon professionele traploopwedstrijden in kantoorgebouwen georganiseerd! Misschien ook iets voor Boomerang Casa? Ok, ‘t is niet de Empire State, maar toch…
Deze blog is van Ragna Dik. Ze schrijft over wat ze Dik vindt. En over wat ze stom vindt. Maar dan niet dingen die iedereen leuk vindt, zoals verjaardagen. Of stom. In kak stappen bijvoorbeeld.
Ragna werkt in de media. Eerst bij de TMG en Boomerang en nu als marketing manager bij Centercom.
